کومیته (به ژاپنی: 組手) به معنای مبارزه یکی از سه بخش اصلی تمرینات ورزش کاراته به همراه کاتا و کیهون است. در کومیته از فنون آموخته شده در کاتا و کیهون در مقابل یک حریف واقعی استفاده می‌شود.

کومیته ممکن است برای افزایش مهارتی خاص و یا به‌عنوان یک مسابقه انجام شود
کاتا (به ژاپنی: 型 یا 形) به معنای فرم واژه‌ای ژاپنی است , به مجموعه حرکات از پیش طراحی شده‌ای گفته می‌شود که می‌تواند به طور انفرادی یا گروهی انجام شود.



کاتا در بسیاری از هنرهای ژاپنی همچون برخی انواع تئاتر (کابوکی) و یا مراسم تهیه چای (چادو) استفاده می‌شود. اما شهرت آن بیشتر به دلیل اهمیت بسیار زیادی‌ست که در هنرهای رزمی دارد. کاتا در اکثر هنرهای رزمی ژاپنی و اوکیناوایی مانند آیکیدو، جودو، کندو و کاراته‌دو به کار می‌رود[۱].

در بسیاری از هنرهای رزمی چینی و کره‌ای دیگر نیز تمرین مشابهی انجام می‌شود که البته با کلمات چینی و کره‌ای نامیده می‌شوند.
در بسیاری از مسابقات کاراته ورزش‌کاران اجازه ضربه با مشت (زوکی) و لگد (گِری) به شکم و سینه (چودان) و سر (جودان) را دارند. روش امتیازدهی در اکثر سبک‌های مهم به این شکل است:

یک امتیاز: ضربه مشت به بدن (بالای کمربند تا شانه‌ها) و یا سر و صورت
دو امتیاز: ضربه لگد به بدن (بالای کمربند تا شانه‌ها)
سه امتیاز: ضربه لگد به سر و صورت
در مسابقات زیر نظر فدراسیون جهانی کاراته (World Karate Federation) این امتیازات نیز در نظر گرفته می‌شود:

دو امتیاز: ضربه لگد یا مشت به پشت حریف
سه امتیاز: سرنگون کردن حریف و اجرای یک تکنیک (مانند مشت یا لگد) در ادامه آن.