مربی و کاراته‌کا پیشین تیم ملی کاراته ایران هدایت تیم ملی كاراته تایوان را برعهده گرفت.

به گزارش خبرگزاري ورزش ايران (ايپنا)، سعید آشتیان در مسابقات آسیایی مالزی کمک مربی تیم ملی ایران بود و پس از آن به عنوان نامزد ریاست فدراسیون کاراته نيز مطرح شد بود.

با حضور آشتيان در تيم ملي كاراته تايوان تعداد مربيان خارجي حاضر در آسيا به پنج نفر رسيد.

پيش از اين رشیدنیا در ماکائو، صافی در کره جنوبی، عموزاده در امارات و محمود کرک آبادی در هنگ کنگ فعاليت مي كردند.

براي همه دوستها واساتيد عزيز كه با هم دوران خوبي در كاراته داشتيم (تازمانيكه مسابقه ميدادند كاراته ايران ازقدرتهاي برترجهان بود)
براي همگي آنها آرزوي موفقيت دارم.

نوشته شده توسط عبدالرضا عرفاني در 11:26 AM | لينك ثابت | نظرات (1) | دنبالك (0)

گیچین فوناکوشی ابداع کننده سبک شوتوکان کاراته می‌باشد که امروزه از سبکهای اصلی کاراته محسوب می‌شود. وی در سال ۱۸۶۸ در جزیره اویاما متولد شد. فوناکوشی ۱۵ ساله بود که کاراته را به وسیله یکی از همکلاسی هایش که پسر استاد آنکو آزاتو (استاد معروف اکیناوا) بود شناخت. فوناکوشی آنقدر اصرار کرد تا استاد راضی شد او را در کلاسش ثبت نام کند. زیرا آزاتو شاگردان زیادی را نگه نمی‌داشت ولی فوناکوشی که موفق شده بود رضایت استادش را جلب کند توسط استادش به استاد ماهر دیگری به نام آنکو ایتوسو معرفی شد. فوناکوشی در همان موقع به عنوان مربی یک مدرسه ابتدایی پذیرفته شد. فوناکوشی پس از گذشت چند سال با این حال هنوز از شرایط اجتماعی و وضعیت اقتصادیش راضی نبود. برای همین او تصمیم گرفت اوکیناوا را به مقصد توکیو ترک کند تا آنجا بتواند کاراته را به عموم ژاپنی‌ ها معرفی کند. برای اینکه بتواند شانس بیشتری بدست بیاورد ابتدا دیداری از تمامی مدارس اوکیناوا به عمل آورد و کاتاهای بیشماری را از سبکهای مختلف کاراته آموخت. تا بتواند در توکیو مکتبهای مختلف توکیو را به نمایش بگذارد.در سال ۱۹۲۲ این امر به تحقق پیوست و فوناکوشی کلاسهایی را در پایتخت ژاپن دایر کرد و شاگردانش اغلب از قشر فرهنگی و دانشگاهی بودند.از شاگردان ایشان می‌توان به دکتر فرهاد وارسته اشاره کرد که بنیانگذار کاراته در ایران بودند و اکنون هم دارای دان ۱۰ کاراته می‌باشند.

نوشته شده توسط عبدالرضا عرفاني در 07:28 AM | لينك ثابت | نظرات (0) | دنبالك (0)

در زماني كه تمرين كاراته را شروع كردم استاد ترابي خيلي سخت با من تمرين ميكرد بطوريكه ضربات او همواره بسيار سنگين بود. استاد ترابي به هنگام تمرین بسیار جدی بود(وی در آن زمان دان 2 بود)و هنگامی که استاد نخعي حضور نداشت او کلاس را اداره می کرد.استاد ترابي در زمان مبارزه هیج گاه آرام نمیگرفت بسیاری اوقات ضربه ی مواشی گری او به بدن من آن قدر سنگین بود که درد آن تا مغز استخوانم نفوذ میکرد.اوبه لحاظ تکنیک یکی از بهترینها بود و به نظر میرسید هیچ گاه نمیتوانم از ضربات دست و پایش در امان باشم. تمرین سخت و سنگین بود و گاه خشونت آمیز،به خصوص هنگام مبارزه دستان برهنه بدون هیچ پوشش یا محافظ و حتی بدون محافظ پا مبارزه می کردیم و من همیشه صدمه میدیدم چرا که بعضی از کمربندهای مشکی خیلی سخت ضربات را به حریف وارد می کردند. چند ماه بعد،یک روز قبل از تمرین با او نشسته بودیم از او پرسیدم چرا همیشه به من خیلی سنگین ضربه میزند او جواب داد:چون من دوست تو هستم.

زمان زیادی طول کشید تا فهمیدم منظور او چه بود.اما به تدریج متوجه شدم که ضرباتی که وی هنگام تمرین به من میزد حساب شده میباشد.ممکن بود در اثر آن ضربات زمین بخورمیا گیج شوم اما هیچ گاه صدمه جدی ندیدم.در حالی که دیگران به دفعات سعی می کردند به من صدمه برسانند این کار را هم انجام میدادند.

علاوه بر این با گذشت زمان متوجه شدم که حق با او بود .اگر شما یک هنرجوی رزمی هستید بعد از یک درجه معین اگر قدرت حملات شما بیش از حد ضعیف باشد کمک به حریف تمرینی خود نمی کند(این اصلاً به نفع او نیست)آنچه می خواهم بگویم این است که تقریباً در هر هنر رزمی که دو کمربند سیاه در تمرین رو به روی یکدیگر قرار می گیرند،چناچه از یکی از آنها خواسته شود یک مشت یا هر تکنیک تهاجمی

دیگری را اجرا کند اگر ضربه آرام،ضعیف یا نا درست اجرا شود به نفر مقابل صدمه یا ضرر خواهد رساند.

من مدارس رزمی بی شماری دیده ام،در کاراته،آیکیدو،جودو،کونگ فو و...که حریف تمرینی حمله ای انجام می دهد که چیزی شبیه به كاتا به نظر می آید ،آرام و دور از هدف.اغلب اوقات اگر ضربه تمرینی مشت مستقیم به صورت باشد،ضربه به کنار سر تشانه گیری و نواخته می شود.چنین ضربه ای چیزی به حریف تمرینی نمی آموزد.با وجود این که شما هیچ گاه نباید عمداً حریف تمرینی خود را با خطر مواجه نمایید.قدرت،سرعت،تکنیک مورد استفاده می بایستی بر اساس درجه و توانایی های حریف تمرینی تنظیم شود.از این رو است که توانایی او بهبود می یابد و می آموزد که چگونه با حملات قوی تر بر خورد کند.

به هر حال اگر یک هنرجو به کار کردن سست و غیر واقعی عادت کند برای مبارزه واقعی آماده نخواهد شد،جایی که که حریف تمرینی همکاری نمی کند بر حریف مقابل هم اثر معکوس می گذارد زیرا اگردائماً حملات اوآرام و بی اثرباشد حریف نیز عادت می کند تکنیکها را این گونه اجرا کند. آن ضرب المثل که می گوید:شما همان کسی می شوید که تمرین می کنید.

یکی از دوستان خوب من اغلب داستان یک مرد آمریکایی را که کمربند مشکی آیکیدو داشت نقل می کرد: شبی بعد از تمرین مرد برای سوا شدن خودرواش که یک وانت سر پوشیده بود و در کنار خیابان پارک شده بود و شخصی ولگردی را در حال جستوجو داخل ماشین اش ديد.مرد داخل قسمت بار ماشین با دزد رو به رو می شود.دزد در حالی که جاقویی در دستش بود از ماشین بیرون می آید و با کارد ضربه ای به سینه ی وی می زند و موجب مرگ آیکیدو کار میشود.وی قادر نبود یک حمله ساده با چاقو را از جلو دفاع نماید جیزی که احتمالاً هزاران بار قبلاً در دوجو تمرین کرده بود.پس زمانی که با یک حریف کمربند سیاه روبرو می شوید حریف تمرینی خود را به واکنش و دفاع واقعی وادار کنید این یعنی یک دوست واقعی بودن.

نوشته شده توسط عبدالرضا عرفاني در 09:44 AM | لينك ثابت | نظرات (0) | دنبالك (0)

روز دوشنبه مورخ26/5/88 هنرجويان باشگاه عقيلي اقدام به برگزاري كلاس آموزشي شكستن اجسام سخت نمودند.
درعكس قهرمان مرتضي عرفاني را ملاحظه مي فرمائيد كه به همراه كاراته كاهاي ديگر اقدام به اين عمل نموده اند

نوشته شده توسط عبدالرضا عرفاني در 08:11 AM | لينك ثابت | نظرات (2) | دنبالك (0)

اگر بعضي اوقات ترجيح مي دهيد كه بيرون از منزل غذا بخوريد، فكر نكنيد با اين كار برنامه غذايي اي كه براي خود در نظر گرفته بوديد را ناديده انگاشته و تمام برنامه ريزي هاي خود را به هم ريخته ايد.
به جاي اين فكر فقط كافي است هنگام رفتن به رستوران كمي دقت به خرج دهيد و به نكاتي كه به آنها اشاره مي كنيم توجه كنيد تا برنامه غذايي خود را از بين نبرده باشيد. اگر مي خواهيد غذاي بيرون بخوريد بدانيد كه:

1-بيرون غذا خوردن به اين معنا نيست كه صرفا آنچه كه در منوي رستوران قيد شده است را حتي اگر براي سلامتي شما ضرر داشته باشيد، سفارش دهيد. بلكه بايد يك مشتري حساس و دقيق باشيد.
به اين شكل كه علي رغم انتخاب هايي كه در منو در اختيارتان قرار داده شده است، در صورت نياز به تغيير در آنها از پيشخدمت تقاضاي چنين كاري را كنيد.
فرضا تشخيص مي دهيد كه بهتر است لوبيا را از غذاي شما حذف شده و به جاي آن عدس گذاشته شود. اگر لوبيا برايتان ضرر دارد خود را مجبور نكنيد كه حتما بايد آن را بخوريد؛ يا مثلا اگر غذاي كبابي برايتان مناسب است چون در رستوران هستيد مجبوريد شكل سرخ شده آن را ميل كنيد.

2-بهتر است هميشه از پيشخدمت بخواهيد كه سبزيجات بيشتري را در كنار غذايتان قرار دهد. به طور مثال هويج يا جعفري بيشتر.

3-از پيشخدمت بخواهيد كه نحوه طبخ غذا را برايتان توضيح دهد. مثلا بپرسيد كه غذاهاي رستوران معمولا با چه روغني طبخ مي شوند و يا اين كه بيشتر چه نوع گوشتي مورد استفاده قرار مي گيرد.

4-هرچه غذاهاي با كالري كمتر سفارش دهيد، بيشتر به سلامتي و تناسب اندام خود كمك كرده ايد. در صورت ندانستن ميزان كالري غذاها مي توانيد آن را سوال كنيد.

5-پيش غذا را از برنامه خود خارج نكنيد. خوردن پيش غذاهايي كه سبزيجات و كالري كمتري در بردارد مي تواند در نوع تغذيه شما مؤثر باشد.

6-هرگز از سالاد غافل نشويد. بررسي ها نشان داده است افرادي كه قبل از غذاي اصلي خود اقدام به خوردن سالاد مي كنند، به مصرف غذاي پركالري گرايش كمتري نشان مي دهند. همچنين لازم به ذكر است كه علي رغم توجه به سالاد، از مصرف سس چرب با آن بايد پرهيز كنيد.

نوشته شده توسط عبدالرضا عرفاني در 05:25 PM | لينك ثابت | نظرات (1) | دنبالك (0)

مرتضي عرفاني پس از يك سال دوري ازمسابقات بدليل آسيب ديدگي بار ديگر پاي به مسابقات كاراته دانش آموزي تهران نهاد كه بااقتدار مدال طلاي وزن - 65 كيلوگرم رو از آن خود كرد.
كسب اين مدال بسيارارزشمند بود چراكه مرتضي درتمام چهاردورمسابقه حتي يك امتياز هم از دست نداد تا در پايان بعنوان فني ترين كاراته كا معرفي گردد.

اين مسابقات درسالن شهسواري تهران با حضور 350 كاراته كا برگزار گرديد.

نوشته شده توسط عبدالرضا عرفاني در 09:55 AM | لينك ثابت | نظرات (1) | دنبالك (0)

شوتوكان(21 كاتا): باسای دای، باسای شو، كانكودای، كانكوشو، تكی شودان، تكی نیدان، تكی ساندان، هانگت سو، جیته، ان پی، گانكاكو، جیون، سوچین، نی جوشیهوشو، گوجوشیهودای، گوجوشیهوشو، چینته، اونسو، می كیو، وان كان، جی ان.

گوجوریو(10 كاتا): سانچین، سایفا، سی چین، شی سوچین، سانسرو، سی سان، سی پای، كورورونفا، سوپاریمپی، تنشو.

وادوریو(11 كاتا): كوشانكو، نای هانچی، سی شان، چین تو، پاسای، نی سی شی، روهای، وانشو، جیون، جیته، سوپاریمپی.

شیتوریو(43 كاتا): جیته، جیون، جین، ماتسو كازه، وانشو، روهای، باسای دای، باسای شو، توماری باسای، ماتسومورا باسای، كوشوكودای، كوشوكوشو، كوشوكوشیهو، چین ته، سی انچن، سوچین، نی سی شی، گوجوشیهو، اونشو، سی سان، نای فانچین شودان، نای فانچین نیدان، نای فانچین ساندان، آئویاگی(سی ریو)، جوروكو، نی پای پو، سانچین، تنشو، سی پای، سان سی رو، سایفا، شی سوچین، كورورونفا، سوپاریمپی، هاكوچو، پاچو، هیكو، پای كو، آنان، آنانكو، پاپورن، چاتان یاراكوشانكو.

نوشته شده توسط عبدالرضا عرفاني در 12:55 PM | لينك ثابت | نظرات (0) | دنبالك (0)

ریشه كاتاهای جدید كاراته را می توان در سه مدرسه ابتدائی اوكیناوائی جستجو كرد (شوری ته) (ناهاته) و (توماری ته) سه مدرسه اوكیناوائی هستند كه سبكها و سیستمهای مختلف از جمله كاتاها از این سه دهكده منشا یافته اند.این سه شهر یا دهكده دوره های گذشته در نوك ناحیه جنوبی اوكیناوا قرار دارند…
حدود سالهای 1900 میلادی كاراته اوكیناوائی و كاتاهایش به ژاپن رسید،

در سال 1957_1968 گیچین فوناكوشی كاتاهای اساسی اوكیناوا را كه عمدتا از سیستم (شوری ته) بودند به ژاپن آورد و ابتدا آن را در سطحدانشگاهها آموزش داد البته این كاتاها برای پذیرش بهتر ژاپنی ها دستخوش تغییرات زیادی شد، فوناكوشی كاراته ای ارائه داد كه معمولا در دوجوهای قبلی اوكیناوا دیده نشده بود.
ژاپنی ها از این كاراته استقبال كردند و طولی نكشید كه اساتید دیگری چون (مابونس كنسوا) از اوكیناوا به ژاپن آمده و به ترویج كاراته اوكیناوائی پرداختند.
مابونی،دانشجوی (یاتوتسونه ایتوسو (1915_1830) و كانرو هیگا اونا) بود. پس از فوت دو استاد برجسته شیتوریوی خود را بر اساس كاتاهای این دو استاد و از دو سیستم ناهاته و شوریته ابداع كرد و آنها را به ژاپنی ها آموخت…
در اواخر جنگ جهانی دوم بود كه نظامیان ایالات متحده شروع به فراگیری كاراته در زمانی كه ژاپن در اشغال آنها بود كردند و این سربازان بسیاری از آنچه را كه آموخته بودند به ایالات متحده برده و بدین ترتیب كاراته در آمریكا و به دنبالش در اروپا گسترش یافت.
گفته می شود كاتا مانند هنرهای رزمی عموما از چین ریشه گرفته است، اینكه چگونه انتقال معلوماترزمی كاران اوكیناوائی كه به چین سفر می كردند و با ورزشهای مختلف رزمی چین آشنا شده و به مطالعه آن می پرداختند بحث ما را شامل نمی شود، اما بطور اجمال به تاریخچه كاتاها می پردازیم…
شواهدی وجود دارد كه كاتاهای كاراته قبل از سال 1600 میلادی در چین تمرین می شده است یكی از شواهد مستند كتاب (بابیشی) است. در كتاب فوق تحت عنوان (روح هنر رزمی) اشاره شده كه (بابیشی) سبك فوكین كمپو تمرین می كرده در این كتاب در زمینه كاتاهای متعدد اوكیناوائی بحث های زیادی شده است كهاز جمله آنها می توان به كاتای (گوجوشیهو) اشره كرد.
گسترش كاتا در اوكیناوا شامل كلیه كاتاهایی می شود كه از چین وارد شده و كاتاهایی كه اساتید اوكیناوائی آنها را ابداع كرده اند متاسفانه سند مكتوبی در این زمینه وجود ندارد و مدتهای زیادكاتاها به عنوان یك روش كامل رزمی برای انتقال اطلاعات از نسلی به نسل دیگر صورت می گرفت در آن زمان شعر برای به خاطر آوردن چیزهای از یاد رفته استفاده می شد و در اغلب حالتها آموزش بر اساس سنت فامیلی مهارتهای رزمی (بودو) و توسط سركرده فامیل یا اشخاص مسن دهكده آموخته می شد.این شكلی از كاراته روستایی بود در مقابل كاراته (دوجو) كه امروزه آنرا می شناسیم.
حدود سده 1700 تا 1800 میلادی سه استاد اوكیناوائی كاراته مدرن را پایه ریزی می كنند، شینجو چوكن یكی از اساتید و بانیان سیستم شوریته بود كه به اتفاق ساكوگاوا و چاتان یا را به استان (فوكین) چین مسافرت می كنند و هنرهای رزمی سلاحهای رزمی را در آنجا فرا می گیرند. هر سه اینها زیر نظر یك كاردار چینی به نام (كوسانكو) زیر نطر وی به مطالعه و تمرین هنرهای رزمی می پردازند.
در كتب تاریخی آمده است كه (كوسانكو) متخصص هنرهای رزمی بوده و توانایی انجام این هنر را از یك راهب (شائولین) كسب كرده بود.در این زمان بود كه كاراته رفته رفته شكل میگیرد و كاتاهای چینی با هنرهای رزمی اوكیناوائی در هم می آمیزد و به نام هنر اوكیناوائی كه متاثر از چین بود شكل انسجام یافته ای پیدا می كند.
این روند ادامه پیدا می كند تا اینكه در قرن نوزدهم فرمهای اصلی كاراته اوكیناوائی تحت دو سبك یا سیستم شوری ته (دست شوری) و ناهاته (دست ناها) به وجود می آید

نوشته شده توسط عبدالرضا عرفاني در 07:34 AM | لينك ثابت | نظرات (0) | دنبالك (0)

گرم کردن یکی از اصول علمی تمرینات محسوب می شود که هر ورزشکار می بایست به آن توجه داشته باشد.

از مهمترین مزیت های گرم کردن صحیح، قبل از شروع تمرین،جلوگیری از آسیب ها و بهبود فعالیت در رکوردها می باشد.

الف- زمان گرم کردن بدن : با توجه به ورزش مورد نظر متفاوت می باشد و بطور کلی زمان گرم کردن حداکثر تا 20 دقیقه توصیه می شود که البته اگر شاخص سن بالا باشد این زمان کمی بیشتر خواهد شد.

ب- چگونه بدن را گرم کنیم: نحوه گرم کردن به نوع رشته ورزشی بستگی دارد. در گرم کردن حداکثر ضربان قلب ورزشکار باید به 120 برسد و بهتر است که بالاتر از آن نرود چون باعث خستگی ورزشکار شده و کارائی اش را در تمرین پایین خواهد آورد. زمان گرم کردن هرچه به اجرای تمرین نزدیکتر باشد کارایی یهتری دارد.طبق تحقیقات بعمل آمده اثر گرم کردن در بدن 15 تا 20 دقیقه بطور موثر می ماند .

برای گرم کردن بدن می توان از حرکات زیر استفاده کرد.

1- حرکات کششی

2- دوهای نرم و دوهای آرام

3- نرمش های آرام

4- حرکات بالستیک(تابی)

5- حرکات انعطافی

در گرم کردن برای جلوگیری از آسیب دیدن عضلات بدن باید توجه بیشتری به عضلات آسیب پذیر بدن مانند عضلات پشت ران یا همسترینک.عضله دو قلوی پشت پا،کمرو پشت داشت .

ج:نتیجه گرم کردن صحیح بدن:

1-حرکات کششی بدون درد باعث تحریک گیرنده های داخل عضله از نظر فیزیولوژیک شده و دمای بدن را بالا می برد وباعث بالا رفتن

سوخت و ساز شده و انتقال عصبی سریع تر می گردد و اکسیژن زودتر به سمت عضله آزاد می شود.

2- از چسبندگی عضلات کم شده و بر دامنه حرکتی عضله افزوده می گردد.

3- باعث افزایش تحریک پذیری واحدهای عصبی می شود

4- گرم کردن تاحدی در بهبود رکورد مناسب موثر است

نوشته شده توسط عبدالرضا عرفاني در 07:18 AM | لينك ثابت | نظرات (0) | دنبالك (0)

تيم كاراته باشگاه شهيد عقيلي روز جمعه مورخ 16/5/88 در مسابقات قهرماني محلات تهران كه درسالن آرش ميراسماعيلي با حضور بيش از 200 كاراته كا برگزار گرديد شركت نمود وبا اقتدار قهرمان گرديد.قهرماناني كه كسب مدال نمودند(مدال طلا) آقايان مرتضي عرفاني - محمد جواد بهنام

(مدال نقره) سجاد كرمي - پارسا گودرزي - امير حسين شيرازي - ارسلان عرفاني (مدال برنز) عماد رضايي - سيدمحمد پوردانش - فرهاد چيت ساز- محمد مهدي حيدريان - رادمهر جانثار
ضمن اينكه آقايان پويا وآريا پارسا - كامران وثيق - علي پهلوان - مرتضي مددي - سينا مقتصد - امير حسين فردوسي واميرمهدي مامبيگي از كسب مدال باز ماندند

نوشته شده توسط عبدالرضا عرفاني در 11:15 AM | لينك ثابت | نظرات (1) | دنبالك (0)

موسیقی یکی از راههای اعجاب انگیزی است که به واسطه ی آن می توانید در حین انجام حرکات ایروبیک قدرت و نیروی خود را چند برابر نمایید. اگر به موسیقی علاقه داشته باشید، با تلفیق موزیک به حرکات هوازی می توانید تمرینات مفید و ثمربخشی را داشته باشید.
البته کارشناسان امور ورزشی معتقدند که به هر حرکت فیزیکی که پیوسته و متوالی انجام پذیرد، می توان نام تمرین ایروبیک را نسبت داد. افزودن موسیقی به حرکات روتین ورزشی می تواند شما را تشویق کرده و بر شدت حرکات شما بیفزاید؛ اما این تمام ماجرا نیست. افزودن موسیقی چه بسا مزایای بیشتری را نیز در بر دارد. نرمش های روتین ایروبیک به همراه موسیقی می توانند شامل حرکات سریع، پرش و جهش برای مدت زمان مبسوطی باشد. برخی از مزایای افزودن موسیقی به حرکات ایروبیک به شرح زیر می باشند.
باید خاطر نشان کرد که همه افراد با هم تفاوت هایی دارند. از جمله اهم این تفاوت ها می توان به مواردی نظیر سن، شرایط طبیعی بدن، جنسیت، و... اشاره کرد. به همین دلیل باید توجه داشت رنج ضربان قلبی که در حین اجرای حرکات هوازی بوجود می آید در همه افراد یکسان نخواهد بود.

تنوع در موزیک
هیچ چیز به این اندازه جالب نیست که تن موسیقی را با تن حرکات ایروبیکی که انجام می دهید بهم بیامیزید. می توانید 40 نمونه از آهنگ های مورد علاقه ی خود را انتخاب کنید و در زمان نرمش به آنها گوش دهید. برخی CD های انتخابی هستند که گلچینی از بهترین موزیک ها را در خود جای می دهند و برای هر سلیقه و هر سنی مناسب می باشند. لازم به ذکر است که تن موسیقی که برای حرکات ایروبیک انتخاب میشود باید بین 118 تا 122 ضرب آهنگ در دقیقه باشد.
در این میان ژانری که برای موسیقی انتخاب می شود، تاثیر زیادی بر روی تشویق ورزشکارن دارد. باید آهنگ ها را طوری انتخاب کنید که برای کل دوره ی انجام حرکات مناسب باشند. به این ترتیب که ابتدا با آهنگ های آرام شروع کرده تا بدن در این زمان گرم شود. سپس ریتم موسیقی تند شود تا حرکات به تدریج شدت پیدا کنند. مرحله ی آخر نیز قسمت خنک کردن بدن است که ریتم آهنگ باید مجدداً آرام شود.
نوع دیگری از حرکات ایروبیک وجود دارد که با نام جازرسایز معروف است. مربی به کارآموزان اینطور آموزش می دهد حرکات ورزشی را با حالتی از حرکات موزون و ریتمیکی که بیشتر حالت رقص دارند بیامیزند. این امر هم می تواند تناسب اندام زیاد و هم شادابی دو چندانی را به شما بدهد.

آمیختن کلیپ های رقص و باله به حرکات ورزشی
در تمرین های ایروبیک جای مانور دادن خیلی باز است، و این تنوع برای افراد متفاوت در شرایط مختلف می تواند کاربرد داشته باشد. مانورهای روی زمین، استفاده از استپ، استفاده از چوب های مخصوص ایروبیک و آمیختن همه ی این حرکات با هم از جمله ی آن می باشند. شما می توانید دی وی دی ها و فیلم های ویدئویی متنوعی را در این زمینه پیدا کنید. حرکات روی استپ را می توانید برای مدت زمانی در حدود 120 دقیقه ادامه دهید.
یکی دیگر از این ویدئوها هم رقص و ایروبیک و حرکات استپ را با هم تلفیق کرده. مدت زمان این ویدئو 140 دقیقه به طور مستمر می باشد که با موسیقی تند آمیخته شده است.
اخیراًً دوره های آموزشی جدیدی توسط سازمان تربیت بدنی ارائه شده اند که محتوای قدیمی آنها با سبک ها ی ورزش نوین جایگزین شده است. با بهره گیری از سبک موسیقی جاز، فرد اشتیاق خاصی به انجام حرکات پیدا می کند. افرادی که ورزش های ایروبیک را انجام می دهند با استفاده از این فیلم های ویدئویی هم می توانند حرکات جدیدی را آموزش ببینند و هم می توانند از حرکات موزون آمیخته با حرکات هوازی بیشترین لذت را ببرند. این پک های آموزشی نه تنها برای افراد تازه وارد و کسانیکه تجربه ی چندانی در زمینه با اجرای حرکات ایروبیک ندارند مفید است، بلکه ورزشکاران متوسط و پیشرفته نیز می توانند از این حرکات بهره ببرند.
گاهی اوقات حرکت ایروبیک همراه با موسیقی آنقدر اشتیاق و انگیزه در فرد ایجاد میکند که هیچ چیز نمی تواند جلوی وارد شدن فرد به باشگاه را بگیرد. با اجرای این تمرینات حالت فرد به طور کلی تغییر پیدا می کند. انجام حرکات ایروبیک بدون در نظر گرفتن ریتم موسیقی خاص شاید قدری دشوار باشد. افزودن موسیقی به حرکات هوازی تجربه جالبی است که به اندازه کافی انگیزه و اشتیاق برای سالم نگه داشتن بدن را به شما هدیه می دهد.

نوشته شده توسط عبدالرضا عرفاني در 12:56 PM | لينك ثابت | نظرات (0) | دنبالك (0)

نوشته شده توسط عبدالرضا عرفاني در 12:12 PM | لينك ثابت | نظرات (0) | دنبالك (0)

سبک فول کيک بوکسينگ ايران در سال 1372 توسط محمد طهماسبی بنيان نهاده شد و در سال 1378 در فدراسيون ورزشهای رزمی ايران به ثبت رسيد. سبک فول کيک بوکسينگ توانست در سال 1379 طلسم برون مرزی در خانواده ورزشهای رينگی را بشکند و تيم ملی خود را به مسابقات برون مرزی اعزام نمايد و در سال 1381 با حضور 8 تيم خارجی يک دوره مسابقات آسيای ميانه در استان گيلان، شهر آستارا برگزار نمايد. همچنين پيش از اين مسابقات، يک دوره داوری بين المللی با حضور 50 شرکت کننده خارجی برگزار شد.


سبک فول کيک بوکسينگ توانست در سالهای 1381 و 1382 از لحاظ مديريت، نيرو، فعاليت ميان سبکهای فدراسيون ورزشهای رزمی ايران به مقام نخست دست يابد.
در سال 1382 يک دوره مسابقات جهانی 2003 با حضور 18 کشور جهان در شهر تهران و با همکاری دژبان کل ارتش جمهوری اسلامی ايران برگزار شد. شعار اين سبک عبارت است از: جهت خدمت به ورزشکاران ميهن اسلامی و پيشرفت ورزشکاران ورزشهای رزمی فقط سبک جهانی فول کيک بوکسينگ

نوشته شده توسط عبدالرضا عرفاني در 11:46 AM | لينك ثابت | نظرات (1) | دنبالك (0)

چندي پيش استاژكاتاوكوميته زيرنظراستاد ساداآكي ساساگامي رئيس سبك شيتوريو(ايتوسوريو)درجهان ورئيس كميته فني فدراسيون كاراته ژاپن در ايران برگزار گرديد كه در پايان حكم مربيگري به شركت كنندگان اهدا گرديد.

نوشته شده توسط عبدالرضا عرفاني در 12:15 PM | لينك ثابت | نظرات (0) | دنبالك (0)

( موی تای ) یکی از کار آمد ترین هنرهای رزمی و روش دفاع از خود است که در آن به بهترین شکل از ضربه های مشت ، آرنج ، و زانو و پا استفاده می شود . موی تای یا به بیانی دیگر ( بوکس تایلندی ) که در زبان انگلیسی تای بوکسینگ نامیده می شود ، هنر رزمی و ملی کشور تایلند است و به عنوان بخش ضروری فرهنگ مردم تایلند از دوران کهن بر جای مانده است و قدمت آن با تاریخچه قوم ( تای ) آمیخته شده است . قرنها پیش ، قبیله ای به نام ( تای ) از سلطنت پادشاهی تای مونگ یا تای موآنگ قبل از دوره بودا در سرزمین حاصل خیزی که در دو سمت رود ( هوانگ هو ) و رود ( یانگ تسه ) در ( سچوان ) و ( هوپی )در جنوب چین قرار داشت ، سکنی گزیدند که برای زنده ماندن و حفظ خانواده ، طایفه و ... همواره می جنگیدند . در آن زمان مردم تای مورد هجوم قرار گرفتند و به سمت جنوب مهاجرت کردند که در آنجا نیز مورد حمله غیر بومیان و وحشیان قرار گرفتند و اموال خود را از دست دادند . امید به زنده ماندن در چنین شرایطی و احساس نیاز به حفاظت از خود، این قبیله را به فکر انداخت تا همراه اسلحه های موجود در آن زمان از قسمت های مختلف بدن نیز به عنوان ابزار تدافعی و تهاجمی در نبردهای تن به تن استفاده نمایند . بعدها ، طوایف ( تای مونگ ) به صورت یک ملت مستقل با هم متحد گردیدند و در جنوب رودخانه م******گ با تشکیل سرزمینی مستقل برای دفاع از سرزمین و جلوگیری از تاخت و تاز دشمنان هنرهای دفاعی را ابداع نمودند . روش های دفاع از خود و تاکتیک ها و استراتژی ها به شکل سیستماتیکی با سبک های ویژه در کتابچه های قوانین مبارزه ای چوپاسارت نوشته شده اند و تمام روش های مبارزه ای که بر پایه آن میتوانستند دشمنان خود را از صحنه نبرد بیرون برانند در آن گنجانده شد . چوپاسارت نشان داد که چه گونه می توان با شمشیر ، چاقو ،نیزه، تبر و گرز و کلنگ جنگید و این قوانین به کتاب جنگجویان تبدیل ، و مرجعی شد برای کسانی که میخواستند مهارتهای مبارزه را بیاموزند و با وجود لحظه ها ، رفته رفته اسلحه های طبیعی و خدادای بشر مانند ضربات مشت، آرنج ، زانو و پا که همیشه همراه آدمی است ، جایگزین سلاح های واقعی گردد . ساق ها مانند چوبی بلند برای دفاع و ضربه زدن ، بازوها به عنوان شمشیرهای دوتایی برای دفاع کردن ، مشت ها برای خرد کردن و آرنج ها به عنوان ضربات نیزه ، زانوها همانند گرز برای ضربه زدن و دفاع کردن و پاها نیز به عنوان چاقو و تبر به کار گرفته شدند ، بدین گونه هر قسمت از بدن به عنوان مهارتی در مبارزه ، به یک سلاح تبدیل شد و حالا یک هنر رزمی جدید یعنی ( موی تای ) پدید آمد.

تاریخچه موی تای در ایران
درسال 1368موای تای توسط آرجان محمد توحیدی به ایران آورده وفنون آن پایه ریزی شد استاد این دوره آموزش ورزش رادر کشور هلند باتحمل مشکلات و مشقات فراوان رابه پایان رسانده و به ایران مراجعت نمودند.البته استادبه غیر ازموای تای قبلا در رشته های تکواندووکاراته دارای سابقه درخشانی نیز می باشند به طوری که ایشان کاپیتان تیم ملی ایران بودندوبه محمد اوراماواشی(یکی از ضربات پا در کاراته) مشهور بودند وباافتخاراتی که کسب کرده بودنددر کشور پاکستان نمایندگی کاراته را برای اولین باردران پایه ریزی نمودند . بعد از مدتی به سبکهای آزاد رینگی علاقه مند شده وبه کشور هلند عزیمت می کنند وهنر سخت موای تای را درآنجا یاد می گیرند ایشان در هلند نیز در مسابقات رینگی افتخار کسب کردندبه صورتی که استا د ایشان که یکی از بهترین مربیان موای تای درجهان میباشند میگوید محمد توحیدی یکی از قوی ترین مشتها را دردنیا دارند. بعد ایشان در سال 1368به ایران می آیند واین هنر باستانی تایلندی را برای ایران به ارمغان می آورند درابتدا به صورت انجمن شروع به فعالیت میکنند تا اینکه در سال 1373به صورت رسمی از طرف فدراسیون ورزشهای رزمی به رسمیت شناخته میشود وحالا هم تیم واحد ملی موای تای به مسابقات گوناگون عزام می شود بعد از رسمیت یافتن. این ورزش درتمام نقاط ایران به صورت غیرقابل تصور گسترش پیدا کرد بطوریکه این ورزش با خون ایرانیها اجین شد وبا علاقه بیش از حدی که ایرانیها به ورزش آزاد رینگی دارند به یکی ازپر طرفدارترین ورزشهای رزمی تبدیل شد و امروزه در مسابقات جهانی تیم ایران یکی از رقیبان سر سخت تمام تیمها به شمار میرود

نوشته شده توسط عبدالرضا عرفاني در 07:05 AM | لينك ثابت | نظرات (0) | دنبالك (0)