پرورش سرعت برای کاراتهکای بالای 40 سال
کاراتهکا با افزایش سن بهتر میشود. شاید شما به چابکی یا انعطافپذیری هنرجویان جوانتر نباشید و از آسیبهای که ممکن است در طول تمرینات ببینید زود بهبود نیابید و یا دردهای جدیدی که در سنین جوانی به سرعت از آنها خلاص میشدید شما را اذیت کنند، اما این موارد با در نظر گرفتن مزایای همراه با افزایش سن، موانع بسیار کوچکی هستند. این مزایا عبارتند از: عقل و خرد برای درک بهتر در اجرای تکنیکها، کاتا و تاکتیکهای مبارزه، مشاور هنرجویان جوانتر بودن، کشف خود از درون و ... . اینها همان چیزهایی است که هنرهای رزمی بعد از چهل سالگی راجع به آن بحث میکند؛ سفر به خویشتن، کشف بیکرانی فکر و جسم، شرح شادی درونی و عقل و خرد.
پیر شدن یک فرآیند اجتنابناپذیر است. سرعت این جریان در افراد مختلف متفاوت است. شما نمیتوانید آن را متوقف کنید فقط میتوانید آن را به تأخیر بیندازید. این مقاله به شرح روشهایی میپردازد که به وسیله آنها میتوانید سرعت خود را در هنرهای رزمی حفظ کرده یا بهبود بخشید.
دستورالعملهایی که در اینجا آمده خصوصاً برای کاراتهکاهای مسن است اما برای همه رزمیکاران در هر سنی با ارزش و سودمند میباشد.
کاراتهکاها در تمرین خود از انواع مختلف سرعت استفاده میکنند: سرعت واکنشی، سرعت شروع و سرعت عمل. سرعت واکنشی همان سرعت به کار بردن یک تکنیک در پاسخ به محرکی مانند حمله حریف و یا به دستور مربی است که به سرعت عضلانی و سیستم عصبی شما بستگی دارد. سرعت شروع، سرعت اجرای یک تکنیک از آغاز تا پایان است و به کارآیی سیستم تولید انرژی بیهوازی بدن شما وابسته است. سرعت عمل به توانایی شما در اجرای سریع چند تکنیک به صورت متوالی یا ترکیبی اشاره دارد که به سرعت عضله و هماهنگی و تحمل آن وابسته است.
سرعت در ابتدا یک خصوصیت ویژه حرکتی است. شاید ضربه دست راست شما سریعتر از ضربه دست چپتان باشد. سرعت در یک مهارت (اجرای یک تکنیک) الزاماً به سرعت در مهارت دیگر تعبیر نمیشود، زیرا بیشتر به تمرین و درک تکنیکی بستگی دارد تا به توانایی خام فیزیولوژیکی.
اصول سرعت عبارتند از: آرامش، انعطافپذیری، قدرت انفجاری، زمان واکنش و تمرکز ذهنی. با درک کامل این اصول میتوان آن را در همه تکنیکها و مهارتهای کاراته و یا در ورزشهایی که تمرین میکنید، به کار برید.
نکاتی در مورد پرورش سرعت
در هنگام تقویت سرعت در اجرای تکنیکهای خود، نکات زیر را به خاطر داشته باشید.
اجرای یک تکنیک باید اساساً از لحاظ فیزیکی سریع باشد. تا زمانی که بر مدل اساسی فیزیکی (اجرای صحیح تکنیک) تسلط نیافتهاید، سعی در تقویت سرعت نکنید. اگر نیاز دارید که درباره مکانیزمهای اجرای یک مهارت تمرین کنید و یا آن را بدون فرم صحیح بیومکانیکی اجرا میکنید، امکان شما برای تقویت سرعت محدود میشود.
آرام باشید. پرورش سرعت از لحظه شروع تا لحظه اصابت نیازمند آرامش است. در لحظه اصابت با حداکثر قدرت، عضلات باید قدری منقبض شوند و بعد دوباره آرام گردند تا سریعاً ریکاوری حاصل شود.
وضعیت سالم بدن را باز یابید. استراحت و توقف بین اجرا برای تقویت سرعت ضروری است. اگر تنها یک تکنیک را تمرین میکنید، مثلاً ضربه اوراماواشی گری، فاصله بین ضربات میتواند کوتاه و حداکثر تا 10 ثانیه باشد. اما اگر روی تکنیکهای ترکیبی تمرین میکنید، مدت زمان بیشتری از بین دفعات تکرار مکث کنید تا خیلی زود خسته و کوفته نشوید.
اول تمرین کنید، آخرتمرین کنید! در مورد زمان تمرینات سرعتی در طول یک جلسه تمرینی دو تئوری وجود دارد. بسیاری از متخصصان، پرورش سرعت را در ابتدای جلسه توصیه میکنند چون خسته نیستید و عضلات تازه و سرحال است. اگر از انعطافپذیری و استقامت کافی برخوردار باشید و بتوانید به راحتی ریکاوری شوید، این توصیه خوبی است. اما دو ایراد بر پرورش سرعت در ابتدای جلسه تمرینی وارد است: شاید خیلی زیاد خسته شوید و نتوانید تمرینات بعدی را خوب اجرا کنید و نیز ممکن است عضلاتتان سفت و کشیده شوند و نتوانید از حداکثر توانایی خود استفاده کنید. تمرین مهارتهای سرعتی نزدیک به انتهای یک جلسه تمرینی به این معناست که عضلاتتان شلتر هستند و گرچه شما کمی از شادابیتان را از دست دادهاید، اما استراحت کردن برایتان آسانتر میشود. نهایتاً پرورش و ازدیاد سرعت را مناسب شیوه اجرای خود تنظیم کنید.
از تعداد تکرارهای کم استفاده نمایید. دفعات تکرار در هر تکنیک را پایین (کمتر از 10 بار) و کیفیت هر تکرار را بالا نگه دارید. هر تکنیک را صحیح، با تمرکز کافی و قوی انجام دهید و بین تکرارها نیز تمرکز کنید (متوالی و بیوقفه انجام ندهید).
سرعت را حس کنید. با اجرای هر تکرار شاید این نکته را بیابید که یک تکرار سریع، احساس متفاوتی از دیگر تکرارها ایجاد میکند. سعی کنید این احساس را ایجاد کنید.
کمی هم استراحت کنید. در طول تمرینات سرعتی شاید حس کنید که به یک سد سرعت برخورد کردهاید، سرعتی که میتوانید آن را مرتباً تکرار کنید اما نمیتوانید از آن پیشی بگیرید. در این مواقع چند روز از تمرینات سرعتی دست بکشید. به جای تمرین آن تکنیک هر روز زمان بیشتری را به مجسم کردن موفقیت تازه در سد سرعت اختصاص دهید. بعد زمانی که به تمرین سرعت بازگشتید، کار خود را با ذهنی باطراوت و بشاش و با نیت کسب موفقیت تازه در سطح جدیدی شروع کنید. فکر شما باید بر محدویتهای بدنتان غلبه کند.
خود را از نظر روحی آماده کنید. اگر فکر میکنید که هنوز نمیتوانید در سرعت گام تازهای بردارید، سعی کنید مسابقات دوستانهای در پایان جلسات تمرینی با دیگر شاگردان داشته باشید. گاهی اوقات کمی تقویت فکر یا تغییر دورنما، تنها چیزی است که برای دست یافتن به موفقیت نیاز دارید.


نظرات
امير حسين البرز :
نكات و مشكلات قوانين داوري مسابقات كاتاي W.K.F و وضعيت و مسائل قضاوت آن در ايران
تا سال 2000 ميلادي و مسابقات جهاني كاراته در مونيخ آلمان، قوانين كاتاي انفرادي و تيمي از سيستم «نمره اي» تبعيت مينمود و امتيازات تحت سه مرحله به ترتيب از: 5-7، 6-8 و 7-9 اعمال ميشد. بنابر اين بطور كل هر مرحله ي كاتاي انفرادي و تيمي شامل 2 نمره با مقادير امتيازات فاكتورهاي ذيل بود:
كاتاي انفرادي:
كيهون (تكنيك): 0.6 نمره+ سرعت: 0.4 نمره+ زانشين (واقعيت و روح داشتن كاتا): 0.4 نمره+ قدرت: 0.3 نمره+ كيمه (آزاد ساختن انرژي در آخرين لحظه ي اجراي تكنيك به همراه كامل نمودن آن): 0.3= 2 نمره.
كاتاي تيمي:
كيهون (تكنيك): 0.5 نمره+ هماهنگي: 0.5 نمره+ سرعت: 0.4 نمره+ قدرت: 0.3 نمره+ كيمه (آزاد ساختن انرژي در آخرين لحظه ي اجراي تكنيك به همراه كامل نمودن آن): 0.3= 2 نمره.
در سيستم داوري فوق الذكر نمره ي اجراي هر كاتاي هر مرحله توسط تيم و يا شركت كننده انفرادي كاتا، بنا به امتيازات مربوطه توسط 5 داور اعلام و بالاترين و پايين ترين نمره حذف و سه نمره ي ديگر با يكديگر جمع و سپس نتيجه ي آن تقسيم بر سه ميشد.
از سال 2001 ميلادي داوري مسابقات كاتا بر اساس سيستم «پرچمي» تغيير نمود و هر يك از دو شركت كننده ي انفرادي و يا تيم كاتا با بستن كمربند قرمز(آكا) و آبي (آئو) با رأي داوران توسط دو پرچم قرمز و آبي به رقابت ميپردازند. مسائل، مشكلات و نكات داوري مسابقات كاتاي W.K.F بويژه در ايران به شرح ذيل ميباشد:
1- احتمال اينكه شركت كننده هاي قويتر و داراي سطح فني بالاتر بطور شانسي در قرعه كشي جدول مسابقات كاتا، مقابل يكديگر قرار گرفته و بخصوص در سيستم يك حذفي بتدريج از دور مسابقات كنار رفته و به همين دليل اين سيستم روش مناسب، فني و منطقي براي مسابقات بويژه انتخابي تيم ملي كاتا نيست و فقط ميتواند تماشاگرپسند باشد!؟!
2- تأثير تعصبات سَبكي كاراته و بوجود آمدن مسائل حاشيه اي در اين سيستم بيشتر است.
3- تجربه و برگزاري مسابقات كاتاي بين چهار سبك اصلي W.K.F و انجمنهاي وابسته به آنها تحت اين سيستم داوري نشان داده است كه تعداد كاتاهاي اجرايي بسيار محدود شده است و تعدادي خاص از كاتاهاي چهار سبك اصلي W.K.F (شوتوكان، شيتوريو، گوجوريو و وادوريو) مانند: سوپاريم پي، انسو، آنان و ... رايج گشته و براي مثال كاتاهايي از شوتوكان مانند: تكي شودان، تكي نيدان، تكي ساندان، هانگتسو، جي اين، وان كان، ميكيو و ... در ليست توكويي كاتاهاي مجاز سبك مزبور وجود دارد؛ ولي عملاً توسط شركت كنندگان اجرا نميگردد و بنابر اين در اكثر موارد حتي تمرين نيز نميشود! اين امر باعث پايين آمدن سطح و دانش فني اعضاء چهار سبك اصلي W.K.F خواهد گرديد.
4- طبيعي است كه چون دو شركت كننده ي كاتا در مقابل يكديگر قرار ميگيرند، نوع كاتاهاي اجرايي و حتي سبك مربوطه باعث ميشود كه تعداد قابل توجهي از كاتاهاي مجاز مسابقه اي از دور خارج شده و حتي در عمل كاتاهاي سبكي بر ديگري رجحان يابد. براي مثال در مسابقات كاتاي ايران و بخصوص جهان از سال 2001 ميلادي تا حال كاتاهاي سبك وادوريو در مسابقات كاتاي بين چهار سبك اصلي و انجمنهاي وابسته به آنها يا خيلي كم توسط اعضاي سبك وادوريو اجرا ميگردد و يا جهت اخذ نتيجه ي بهتر و مورد توجه قرار گرفتن داوران، كاتاروهاي وادوريو مجبور ميشوند كه از كاتاهاي رايج مسابقه اي سبكهايي مانند شوتوكان و شيتوريو استفاده نمايند!؟!
5- در روش داوري كاتا بصورت «پرچمي» ميزان نمرات فاكتورهاي مختلف و اساسي شامل: اجراي معناي واقعي كاتا، درك كاربرد عملي (بونكاي) كاتا، ريتم مناسب، كيهون يا تكنيك كاتاي مربوطه بر اساس سبك مورد نظر مانند: داچي ها (استقرارها)، سرعت، قدرت، كيمه، چاكوگان (نقطه ي ديد) كه در داوري كاتا بجاي اصطلاح زانشين مورد استفاده قرار ميگيرد، تعادل، استفاده از تنفس صحيح و عضلات هارا، نوع و سختي اجراي كاتا و هماهنگي در كاتاي تيمي؛ به مانند سيستم «نمره اي»، بصورت واضح و روشن در قوانين و كتاب داوري قيد نشده است. همين امر باعث سليقه اي شدن قضاوت، اختلاف در نحوه و نتيجه ي داوريهاي كاتا، بويژه در مواردي كه دو شركت كننده داراي سطح فني و اجرايي بالا و تقريباً يكساني هستند.
6- مطلع بودن داوران از قوانين و فاكتورهاي اجراي كاتا و اجراي 8 شي تي كاتا (كاتاهاي اجباري) از 4 سبك اصلي W.K.F لازم است، ولي بهيچوجه كافي نميباشد. اگر مسابقات كاتا را مانند مسابقات كاتاي كشوري و انتخاب تيم ملي بويژه در ايران كه حتي تا 7 دور نيز بوده در نظر بگيريم، بنا به جدول مربوطه در كتاب داوري، تنها دو دور آن شي تي كاتا خواهد بود و پنج دور مابقي از نوع توكويي ميباشد.
7- برخلاف صحبتها و نظرهاي رايج در جامعه داوري ايران، تجربه و شواهد نشان داده است كه عوامل ديگري، به نحو چشمگيري در كيفيت داوري كاتا تأثيرگذارند كه مهمترين آنها بدين شرح ميباشند: مسلط بودن داوران كاتا به اجراي كاتاهاي رايج و مسابقه اي اعم از شي تي و توكويي (آزاد) 4 سبك اصلي W.K.F، حدود تغييرات مجاز هر كاتا در سبك مربوطه، بر اساس انجمنهاي مختلف آن (سبكهاي فرعي)، درك بخصوص كاتاهاي رايج و مسابقه اي شوتوكان، شيتوريو، گوجوريو و وادوريو بر اساس مكتبها و مناطق بوجود آمدن آنها يعني شوريته، ناهاته و توماريته از طريق اجراي اين كاتاها، سوابق قهرماني كاتاي داوران بويژه دارا بودن مدال و سابقه اجرايي كاتاهاي رايج مسابقه اي از حداقل دو يا سه سبك اصلي در مسابقات كاتاي W.K.F، تمرين و مطالعه داشتن مستمر روي كاتاها و حتي شركت در مسابقات كاتا در رده هاي پيشكسوتان و بخصوص بزرگسالان توسط داوران.
8- داشتن دانهاي بالا و درجات داوري كاتاي آسيايي و جهاني نميتواند ملاك قابل قبولي بويژه براي داوران كاتاي ايران باشد.
تعدادي از دلايل مربوطه، علتهاي بي انگيزگي داوران و ركود و پايين آمدن ارزشهاي كاراته بويژه در ايران بدين شرح ميباشد:
اكثر مربيان و داوران ايران در طول تمرينات و مسابقات كاراته خود بيشتر به كوميته پرداخته؛ آن هم عمدتاً در سيستم حدود 20 تا 30 سال قبل كاراته كه نحوه تمرينات و قوانين مسابقات كوميته با حال تفاوت نسبتاً زيادي داشته و ديگر شكستن دنده، ضربات كاكاتو گري و ... اجرا نميشود و مورد قبول قوانين كوميته كنوني نيز نيست، تخصصي شدن كاتا و يا كوميته در كاراته ايران و جهان بويژه در دهه اخير، ركود محسوس كاراته در دنيا و بخصوص ايران از جهات مختلف، المپيكي نشدن كاراته، حرفه و شغل به حساب نيامدن كاراته در ايران از نظر عرف و وزارت كار و حتي پايين تر بودن امتيازاتي چون بيمه و حقوق بازنشستگي آن نسبت به مشاغل داراي كد مهارت مانند نگهباني، آبدارچي و ... در سايت اداره فني و حرفه اي، آسانتر شدن شرايط اخذ دانهاي 5 و 6 و ... بدون دادن تز، سهل الوصول شدن درجات مربيگري و داوري بخصوص در جامعه كاراته ايران نسبت به ساليان گذشته، محدود بودن سهميه اعزام داوران ايران و بالا بودن هزينه ي آن براي داوران كم بضاعت جهت آزمون درجات داوري آسيايي و جهاني، فاقد اعتبار شدن درجات داوري آسيايي و جهاني پس از مدت زمان محدود، تبديل شدن سبكهاي متعدد كاراته در ايران به باندهاي داراي اسمهاي مشخص كه اكثر آنها ضمن نداشتن توانايي مالي بالا جهت پشتيباني از قهرمانان، مربيان و داوران خود، در بيشتر موارد از تشويقهاي معنوي اعضاي سبك نيز غافل هستند، و با در نظر گرفتن موارد بندهاي 5، 6 و 7 و نحوه آزمونهاي داوري كاتا در ايران و حتي در سطح آسيا و جهان كه داراي معيارهاي گزينشي منطقي، فني و كافي نميباشند كه طبعاً فدراسيون كاراته جهاني W.K.F و كميته داوري آن مسئول اصلي اين روند و مسائل قانوني ذكر شده ميباشند، تمرين نداشتن مستمر اكثر مربيان و داوران باسابقه به دلايلي مانند: بي انگيزگي، مسائل حاشيه اي كاراته با بودن تعدد زياد سبكي، كارهاي اجرايي سبكي و اداري كاراته و داشتن شغل اصلي به غير از كاراته بخاطر امرار معاش و تأمين نمودن مايحتاج زندگي، نبودن رسمي و قانوني رده سني بالاي 35 سال (پيشكسوتان) در قوانين و كتاب داوري كاتاي W.K.F و به ندرت برگزار شدن مسابقات كاتاي اين رده سني در ايران، تجاري شدن كاراته در ايران و حتي جهان، دادن مقامهاي سبكي و دانهاي افتخاري از طرف بنيانگذاران و اساتيد ژاپني بعضي از سبكهاي كاراته به اشخاص و اسپانسرهايي كه كوچكترين سابقه، آگاهي و تخصص فني در كاراته ندارند!؟! و ....
9- به دليل موارد ذكر شده در بندهاي 5، 6، 7 و 8، نگاه و تمايل شوريته داشتن در داوري كاتاي ايران، اطلاع نداشتن از حدود خصوصيات و تغييرات مجاز يك كاتا، توجه نداشتن كافي به قسمت پايين تنه ي كاتاروها بويژه داچي ها و مستقر بودن كامل كف پاها روي تاتامي مسابقات و صحيح بودن زواياي پنجه هاي پاها در استقرارهايي مانند زنكوتسوداچي، كيباداچي و ...، حتي در مسابقات انتخابي مهمي مانند تيم ملي كاتا كه برخلاف سيستم پرچمي كنوني، از سيستم نمره اي با استفاده از 5 الي 7 داور ميشود؛ بعضاً ديده ميشود كه نمره ي داده شده توسط تعدادي از داوران يك پنل مشخص داوري به تيم كاتايي كه اشكالات فني آن از نظر فاكتورهاي مختلف داوري كاتا بيشتر است، مساوي و حتي بيشتر از نمره ي تيم كاتايي است كه داراي سطح اجرايي بهتري بوده و اشكالات كمتري داشته است!؟!
10- به دليل كم كردن تنش مسابقات كاتا و سياست جامعه كاراته ايران، حتي در سيستم نمره اي كه گهگاه در مسابقات مهم انتخابي كاتا بكار برده ميشود؛ سعي به راضي نگهداشتن نسبي مربيان و شركت كنندگان شده و به همين دليل نمرات و امتيازات داده شده توسط يك داور مشخص در يك مقايسه دقيق، با توجه به سطح فني و اجرايي شركت كنندگان، همخواني نداشته و منطقي نميباشد.
امير حسين البرز (مربي و داور رسمي كاراته)
وبلاگ «البرز رزم آوا»:
http://alborzrazmava.blogfa.com
امير حسين البرز - March 17, 2011 09:04 AM